پارک لیان‌هواشان در شنژن؛ کوه نیلوفری که چین از آن به اصلاحات ایمان آورد 

در شنژن جاهای زیادی هست که می‌شود از آن‌ها منظره قشنگی از شهر دید. اما یک جا هست که از آن می‌شود شهر را فهمید: کوه نیلوفر، یا همان لیان‌هواشان (莲花山). یک تپه کوتاه و سرسبز درست وسط محله فوتیان؛ بالای آن مجسمه برنزی دنگ شیائوپینگ که رو به جلو قدم برمی‌دارد، و زیر پایش تمام مرکز تجاری کلان‌شهری که کمی بیشتر از چهل سال پیش یک روستای ماهیگیری بود. اینجا می‌گویم چرا ارزش بالا رفتن دارد، دقیقاً چه می‌بینید و بازدید را چطور برنامه‌ریزی کنید.

چرا «کوه نیلوفر»؟

اسمش کاملاً واقعی است. پارک از هفت قله کنار هم تشکیل شده که با هم شکل یک گل نیلوفرِ شکفته را می‌سازند. قله اصلی فقط ۱۰۶ متر از سطح دریا ارتفاع دارد: از مسیر اصلی که شیب ملایمی دارد، ۱۰ تا ۱۵ دقیقه‌ای به بالا می‌رسید؛ مسیرهای جنگلی بیشتر طول می‌کشند و حسابی پاها را به کار می‌گیرند.

ساخت پارک در مهر ۱۳۷۱ (اکتبر ۱۹۹۲) شروع شد و در ۲۳ ژوئن ۱۹۹۷ افتتاح شد. وسعتش ۱۸۱ هکتار است و یکی از بزرگ‌ترین پارک‌های شهری شنژن به حساب می‌آید. هر سال حدود ۱۰ میلیون نفر از آن دیدن می‌کنند.

دنگ شیائوپینگ با گام‌های بلند

روی قله میدانی حدوداً ۴۰۰۰ متر مربعی است؛ بلندترین میدان روباز داخل شهر. وسط آن مجسمه برنزی ۶ متری دنگ شیائوپینگ روی پایه‌ای ۳٫۶۸ متری قرار دارد. این مجسمه در ۱۴ نوامبر ۲۰۰۰ رونمایی شد و نوشته روی پایه‌اش به خط جیانگ زمین است.

به حالت مجسمه دقت کنید. از آن بناهای یادبود کلاسیک با دست بالا رفته نیست: دنگ با گام‌های بلند راه می‌رود و دامن پالتویش در باد تکان می‌خورد. مجسمه‌سازها پیام روشنی در این قدم گذاشته‌اند: گام‌های اصلاحات باید بلندتر و جسورانه‌تر باشد. برای چینی‌ها این فقط یک مجسمه نیست؛ مردم اینجا گل می‌آورند و روز اول سال نو قمری می‌آیند تا «سال نو را به پدربزرگ دنگ تبریک بگویند». در سال ۲۰۰۱، فقط چند ماه بعد از رونمایی، بیش از ۲۰۰ هزار نفر در همان یک روز به اینجا آمدند.

چرا اینجا؟ شنژن اولین منطقه ویژه اقتصادی چین بود؛ آزمایشی که دنگ شیائوپینگ در سال ۱۹۸۰ راه انداخت. خود این شهر محکم‌ترین استدلال او در این بحث است که آیا چین به بازار و درهای باز نیاز داشت یا نه.

دیوار کتیبه سال ۱۹۸۴

در راه قله از کنار یک دیوار گرانیتی قرمز با حروف طلایی رد می‌شوید. این بازسازی خط خود دنگ شیائوپینگ است:

深圳的发展和经验证明，我们建立经济特区的政策是正确的。
邓小平 一九八四年一月二十六日

ترجمه: «توسعه و تجربه شنژن ثابت می‌کند که سیاست ما در ایجاد مناطق ویژه اقتصادی درست است.» تاریخ: ۲۶ ژانویه ۱۹۸۴.

به عنوان چین‌شناس، پیشنهاد می‌کنم یک دقیقه جلوی این دیوار بایستید. اوایل دهه ۱۹۸۰ مناطق ویژه داخل چین به‌شدت نقد می‌شدند و همین چند خط یک حکم سیاسی بود: آزمایش جواب داده و باید گسترش پیدا کند. همان سال ۱۴ شهر ساحلی دیگر هم به روی تجارت خارجی باز شدند. بدون دانستن این ماجرا، فقط یک خوشنویسی زیباست؛ با دانستنش، نقطه شروع چینی است که امروز تمام دنیا، از جمله ایران، با آن تجارت می‌کند.

منظره‌ای که ارزش بالا رفتن را دارد

از قله، معروف‌ترین چشم‌انداز شنژن پیداست. لیان‌هواشان درست در انتهای شمالی محور مرکزی فوتیان قرار دارد، برای همین شهر تقریباً قرینه جلوی چشمتان پهن می‌شود:

• مرکز شهروندی (市民中心): ساختمانی با سقف موج‌دار عظیم که آن را به بال‌های باز یک پرنده تشبیه می‌کنند. شهرداری و دولت شهر اینجا مستقرند.
• مرکز مالی پینگ‌آن (平安金融中心): ۵۹۹٫۱ متر؛ بلندترین ساختمان شنژن و یکی از بلندترین ساختمان‌های دنیا. در طبقه ۱۱۶ سکوی تماشا دارد که از آنجا می‌شود پارک را از بالا دید.
• مرکز تجاری فوتیان: دیواری از آسمان‌خراش‌ها با دفتر مرکزی بانک‌ها، شرکت‌های بیمه و فناوری و بورس شنژن.

و در جلوی تصویر، دریایی صورتی از گل کاغذی. در چینی به آن 簕杜鹃 می‌گویند و گل رسمی شهر شنژن است. از سال ۲۰۰۳ لیان‌هواشان محل اصلی نمایشگاه سالانه گل کاغذی شهر است که هر نوامبر برگزار می‌شود. اگر اواخر پاییز در شهر باشید، شانس آورده‌اید.

دیگر چه چیزهایی در پارک هست

• بادبادک‌ها. پای تپه میدان بادبادک‌ها است؛ چمنزاری بزرگ که آخر هفته‌های بادی، آسمانش پر از رنگ می‌شود. اهالی شوخی می‌کنند که بادبادک‌بازی در لیان‌هواشان یکی از آیین‌های واجب شنژنی‌هاست.
• کوه‌پیمایی شبانه. یک رسم محلی دیگر: عصر بالا بروید و مرکز شهر را با چراغ‌هایش تماشا کنید.
• دریاچه‌ها و باغ‌ها. پایین پارک حوضچه‌های نیلوفر و دریاچه هست؛ دو منظره از این پارک در فهرست رسمی «هشت منظره شنژن» آمده‌اند.
• یک اثر باستانی غیرمنتظره. در پارک آرامگاه هوانگ موتانگ از دوره سونگ جنوبی قرار دارد که بیش از ۷۰۰ سال قدمت دارد؛ در شهری که کمی بیشتر از چهل سال سن دارد، تقریباً یادگاری از تمدنی دیگر است.

اطلاعات کاربردی

• ورودی: رایگان، بدون نیاز به رزرو (فقط پارکینگ رزرو می‌خواهد).
• ساعت کار: ۶ صبح تا ۱۱ شب، آخرین ورود ۲۲:۳۰.
• نشانی: 深圳市福田区红荔路6030号 (خیابان هونگ‌لی، پلاک ۶۰۳۰، منطقه فوتیان).
• مترو: راحت‌ترین گزینه ایستگاه شائونیانگونگ (少年宫، خطوط ۳ و ۴) است. از خروجی‌های C/D/E یک پل عابر پیاده روی خیابان هونگ‌لی مستقیم به میدان بادبادک‌ها می‌رسد و خروجی F1 به در اصلی جنوبی. گزینه‌های دیگر: لیان‌هواِبِی (莲花北، خط ۴) و لیان‌هواتسون (莲花村، خطوط ۳ و ۱۰).
• کی برویم: صبح زود یا یکی دو ساعت قبل از غروب؛ نور نرم‌تر، شلوغی کمتر و گرمای کمتر. گل کاغذی در مارس–آوریل و نوامبر–دسامبر گل می‌دهد.
• چقدر زمان لازم است: برای بالا رفتن، گشتن روی قله و پایین آمدن بدون عجله، یک و نیم تا دو ساعت.

چرا یک تاجر باید اینجا بیاید

لیان‌هواشان بهترین جا برای این است که در یک ساعت منطق شنژن را بفهمید: این شهر از کجا آمد، چرا اینجا این‌قدر سریع ساخت‌وساز می‌شود و چرا شرکای چینی با این‌همه افتخار از «اصلاحات» حرف می‌زنند. پیشنهاد می‌کنم آشنایی با شهر را دقیقاً از همین‌جا شروع کنید؛ قبل از نمایشگاه‌ها، کارخانه‌ها و مذاکرات. با این زمینه، خیلی از حرف‌های شرکای چینی‌تان روشن‌تر می‌شود.

اگر می‌خواهید شنژن را همراه کسی ببینید که اینجا زندگی می‌کند و چینی صحبت می‌کند، نگاهی به تورهای خصوصی من در چین بیندازید. مسیر را بر اساس هدف‌های شما می‌چینیم؛ از کوه نیلوفر تا خط تولید کارخانه.